Ben 16 yaşında İçel Anadolu Lisesi 9.sınıf öğrencisi bir
çok ideali olan bir yelkenciyim.Kulübümüzün olanakları son derece sınırlı
olduğu halde ve ben yelkene başlayalı sadece 2.5 yıl olmasına rağmen henüz
iyi bir yelkencı olamasam da bana kazandırdığı o kadar çok şey varki...
Yelken sporu kafa ve bedenin beraber çalışmasını
gerektiren bir spor.Öyleki yelken sporuna başladım başlayalı daha güzel
bir bedenim oldu. yeni pek çok şey öğrendim. Denizi; doğayla, kendimle
ve arkadaşlarımla yarışmayı öğrendim.Yelken sporunu yaparken benim ne
işime yarayacağını düşündüğüm,derslerde öğrendiğim bazı bilgilerin
kullanıldığı alanların olduğunu anladım.Örneğin Coğrafya dersinde benim
için bir takım oklardan ibaret olan rüzgarı yaşayarak öğrendim.Yeni
arkadaşlar edindim.Hem bireysel hem de takımla çalışmanın ne kadar güzel
birşey olduğunu gördüm.Yelken sporunda diğer bazı spor dallarında
olduğu gibi standart şartlar hazırlama şansımız yok.Her zaman yapılması
gereken şeyler değişebilir.Ve bunun için malzeme açısından çok iyi
donanıma ihtiyacımız var.Çünkü herşey için hazırlıklı olamamız lazım.
Benim şikayetim bu spora olan ilginin yeterli olma-
masıdır.Bütün sene boyunca gazetelerin spor sayfalarında yalnızca bir
kaç kez bu sporla ilgili haber görebildik.Ayrıca çevremde canla başla
yalnızca bu sporu sevdikleri için çalışan sporcu arkadaşlarım,zamanlarını
ve gerekirse hiçbir zorunlulukları olmadığı halde maddi olanaklarını
ortaya koyan kulüp başkanımız,müdürümüz yöneticilerimiz,üyelerimiz ve
çalışanlarımızı görünce bu ilgisizliğe çok daha fazla üzülüyorum.
Bazen Türkiye'de bu sporla ilgilenen insanların bu
kadar az olmasının nedenini buna bağlıyorum.Öncelikle kulüpler arasında
belli bir dayanışma oluşturulmalıdır.Maddi olanakları daha iyi olan
kulüpler,maddi olanakları daha sınırlı kulüplerden kendilerine kardeş
kulüp seçerek dayanışma ve işbirliği sağlayabilirler.Bu dayanışma sporcu
değiştirme programları ile sporculara yeni ufuklar açabilir,malzeme temini
ve sorunların çözümünü kolaylaştırabilir.Bu yolla belediyeler ve
valiliklerin belki yeterince bilgilendirilememelerinden ya da belki
olanaklarının sınırlı olmasından pekde ilgi göstermedikleri bu spora
federasyonunda katkısıyla ilgi göstermeleri sağlanabilir.Ve yine bu
işbirliği sayesinde gelecek günlerde ulusal ve uluslar arası yarışlarda
başarılar kazanacak çok iyi sporcular yetiştirilebilir.
Bu konuda görsel ve yazılı basına da düşen görevler var.Buna verebi-
leceğim en basit örnek yazın Çeşme'de yapılan TYF Türkiye şampiyonasıdır.
Şampiyona yapıldığı sırada ve bittikten sonra gazetelerde ki o da sadece
birkaçında görebildiğimiz 5-6 satırlık, kısacık ve sütunların alt
kısımlarına konulmuş haberlerdi.Ve sadece bir kaç televizyon kanalında
30 saniye süren haberler şeklinde verildi.Tabi ki yelkenle ilgili
hiçbir dergi yada heber yok demiyorum.
Ama bu dergileri de sadece yelkenle az da olsa ilgilenenler alıyor ki
çoğu zaman da bu dergileri bulamıyoruz.Benim isteğim bu spora basında
daha fazla yer ayrılması,bu konuda insanların bilgilendirilmesi ve bu
yolla yelken sporuna olan ilginin artmasıdır.
